poprock View my profile

เอนทรี่นี้เป็นเนื้อหาที่เอามาจากตอนไปตั้งกระทู้ไว้ในพันทิพย์ (ว่าจะเอามาแปะใน Exteen หลายรอบแล้วก็ไม่มีโอกาสสักที จนกระทู้เพลงเกาหลีหายไปนั่นแหละจึงได้ฤกษ์ยามเสียที :D )
 
21 เมษายน 2554
 
 
**
 
คราวที่แล้วหลังจากด้นสดเรื่องแวดวงเพลงเกาหลีมาแล้ว คราวนี้มาตามที่เคยบอกไว้ว่าจะมาเวิ่นวงการเพลงญี่ปุ่นให้ฟังบ้าง ซึ่งอันที่จริงก็ไม่ได้รู้มากมายอะไรนัก ทีแรกจะโม้เรื่อง Orange range ให้ฟัง
 
แต่ผลปรากฏณ์ว่าคิดไม่ออกว่าจะเวิ่นว่าไรบ้าง *กร๊าก*  กลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด ไปรื้อคอมพ์เครื่องเก่าของตัวเองดู ก็ได้พบความหลังเข้าให้
 
โอ๊ววววว.... ฉันเคยบ้าเพลงญี่ปุ่นมากขนาดนั้นเลย จำได้เลยตอนเด็กๆร้องเพลง weekend ของ X-japan ได้ตั้งแต่อยู่ ป.2 แน่ะ (นอกเรื่องละ)
 
ประเด็นคือ ไปเจอเพลงประกอบซีรี่ย์เก่าๆที่เคยดู แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่า ทำไมตอนนั้นเพลงพวกนั้นมันเพราะขนาดนั้น ทำไมซีรีย์ญี่ปุ่นทำดีขนาดนี้ จอนนี่จูเนียร์คือสิ่งมีชีวิตที่แปลกแยก และ ทาคุยะคิมูระ คือ ผู้ชายของฉันตลอดไป ตลอดกาล *ฮา* 
 
แต่ตอนนี้ยอมรับตรงๆว่าแลปทอปตัวเอง เต็มไปด้วย เพลง/ซีรีย์เกาหลี แม้ว่าจะพยายามเก็บ Oricon ใหม่ๆแล้วก็ตาม แต่ขอบอกว่ายังตามไม่ทันเพลงเกาหลีค่ะ *ละอาย* 
 
สุดท้ายนี้ ...ลองมาเชคอายุกันว่าคุณมาทัน แล้ว เคยอิน กับซีรีย์เหล่าี้บ้างหรือไม่?
 
หมายเหตุ
 
*ขอบคุณ Summer love shines in rainbow color ที่พึ่งดูจบไป ทำให้กลับมาหลงรักซีรีย์ญี่ปุ่นอีกครั้ง
*ขอบคุณ YUI กับเพลงของเธอที่ทำให้หลงรักเพลงญี่ปุ่นขึ้นมาอีกรอบ
*เนื้อหาในกระทู้ยึดเอาจากเพลงประกอบเป็นหลัก เพราะฉะนั้นอย่าแปลกใจหากไม่มีซีรี่ย์ดังๆหลายเรื่อง เพราะบางเรื่อง หนังดีก็จริง แต่เพลงไม่โดน และบางเรื่องก็ใช้เพลงสากล ไม่นับจ้ะ :) ^^
 
มีทั้งหมด 13 เรื่องไม่เรียงปีนะคะ และไม่มีทาคุยะ เพราะเรื่องที่เพลงเพราะๆเราดูไม่ทัน ส่วนเรื่องที่ทันก็ดันเป็นเพลงประกอบภาษาอังกฤษสะหมด :P (แต่เราเป็นแฟนทาคุยะซังตัวยงเหมือนกันนะ)
 
 
 
 
1.อยากกู่ร้องบอกรักให้ก้องโลก (2004)
 
Crying out Love, in the Center of the World
Sekai No Chuushin De, Ai Wo Sakebu
ประเภท : ดราม่าน้ำตาแตก
 
สร้างจากนวนิยายขายดีในปี 2001 เรียกได้ว่าทำลายทุกสถิตินวนิยายในประเภทเดียวกันในช่วงนั้น เล่าถึง ซาคุ เด็กหนุ่มผู้ที่ได้กลับไปยังบ้านเกิดของตัวเองและได้ระลึกความหลังเมื่อครั้งที่ตัวเองอายุ 16 ปี เมื่อครั้งที่พบรักกับเด็กสาวดาวโรงเรียนคนหนึ่งซึ่งมันได้กลายเป็นความรักที่ซาคุทาโร่จะจดจำตลอดไป 
 
ย้อนอดีต
 
ซีรีย์เรื่องนี้เราได้ดูครั้งแรกผ่านช่อง ITV ซึ่งสมัยนั้นไอทีวีเอาซีรีย์เอเชียมาแต่ละเรื่อง “ดีมากๆ” เข้าขั้น EPIC เลยทีเดียว จำได้ว่าตอนนั้น อ่านหนังสือก่อนแล้วถึงมาดูซีรีย์ โดยส่วนตัวแล้วชอบหนังสือมากกว่า(ใครก็เป็นอ่ะนะ) แต่ซีรีย์ก็ทำออกมาดีมากๆเลย โดยเฉพาะตอนนั้นเอา ยามาดะ ทาคายูกิมาแสดง กับ น้องอายาเสะ ฮารูกะ จำไม่ได้ว่าอายาเสะ เคยแสดงเรื่องอะไรมาก่อนหน้านั้น แต่หลังๆนั้นน้องดังเปรี้ยงเลย (ขณะที่ยามาดะ ก็ดิบ ขึ้นเรื่อยๆ แอร๊ยยยย)
 
Soundtrack
 
เพลงประกอบในภาคซีรี่ย์นั้นได้นักร้องนักแสดงสาวเสียงดี สวยโดดอย่าง โค มาร้องให้ (ร้องไห้T____T) เป็นเพลงประกอบที่ชอบที่สุดอีกเรื่อง รู้แค่ว่าเพลงนี้ขึ้นเมื่อไหร่ นำตาต้องไหล เรื่องราวเป็นต้องผุดขึ้นในมาหัวทุกครั้ง หนำซ้ำ โค ยังเป็นนางเอกเรื่องนี้ในภาคภาพยนต์อีกด้วย (เป็นภาพยนต์ก่อนถึงค่อยกลายมาเป็นซีรีย์) 
 
Shibasaki Kou - Katachi Aru Mono
 
 
 
 
 
 
 
2. เธอฉัน กับ วันฟ้าใส (2004)

Orange Days
Orenjideizu
ประเภท : อมยิ้ม-ทุบหมอน
 
 
เรื่องราวของนักศึกษามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ที่กลุ่มเพื่อนรวมตัวกันตั้งชื่อกลุ่มตัวเองว่า แก๊งส้ม ซึ่งก่อนหน้าจะรวมกลุ่มกันได้ พวกเขาต้องพบเจอกับปัญหารักกุ๊กกิ๊ก ความสัมพันธ์สลับซับซ้อนมากมาย
 
เรื่องนี้ ได้ โค ชิบาซากิ มาเป็นนางเอกนักไวโอลินแต่หูหนวกจากโรคร้าย และ ซาโตชิ ซึมาบูกิ เป็นพระเอกผู้ที่ต้องใช้ภาษามือเถียงกับนางเอกตลอดเวลา เรื่องนี้มีการดำเนินเรื่องที่ดูสมจริงและลื่นไหลมาก เพราะต้องเจอทั้งปัญหารัก เรียน งาน และเนื้อหาไม่ดูสุดโต่งแบบดราม่าในละครทั่วๆไป เป็นซีรีย์อีกเรื่องที่ดูแล้วอมยิ้มทุกครั้ง และ น้ำตาหยดเป็นบางตอนด้วย
 
 
ย้อนอดีต
 
โอย ย ย ย ย ย โค เอย ซึมาบูกิเอย เรื่องนี้ชอบพระนางโคตรๆ แบบว่าเอาคนที่เราชอบมากทั้งสองฝั่งมาเจอกัน เลยเป๊ะมาก โคเล่นเรื่องนี้ดีมากๆ ชอบบทแบบนี้แบบนางเอกพิการอะไรสักอย่าง แถมโคยังปรี๊ดสุดๆ ส่วน ซึมาบูกิก็เหมือนเดิม น่ารัก เฉิ่มๆ เซ่อๆ แต่บทบอกรักแมนทุกที (เรื่องไหนเรื่องนั้นแบบนี้ตลอด)  สรุปว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่อยากหยิบมาดูซ้ำแล้วซ้ำอีก
 
Soundtrack

Mr.Children – Sign  เอิ่ม...นี่มันวงในตำนานนี่? เห็นชื่อวงก็ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงอะไรกันมาก เป็นวงรุ่นเดอะที่ทำเพลงได้กินใจหลายเพลงมากๆ รวมถึงเพลงนี้ ชอบมากตอนเอามาประกอบซีรีย์เรื่องนี้ มิสชิลเป็นวงโปรดของศลป.หลายคนมากๆในญี่ปุ่น เรื่องสนุกนะ แต่พอฟังเพลงนี้แล้วทำไมน้ำตาไหลก็ไม่รู้อ่ะ T_____T
 
 
 
 
 
 
 
3.ลูกสาวเจ้าพ่อขอเป็นครู (2002)

Gokusen 1
ประเภท : ฮา – คึก – หึกเหิม
 
ยังกุมี้..!!!!!!!!! (หรือจะเรียกว่ายากุมิดี แต่ช่อง 7 ที่นำซีรีย์เรื่องนี้มาฉายก็พากย์ว่ายังกุมินี่นะ) คือชื่อของครูสาวผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลยากูซ่าผู้โด่งดัง แต่ด้วยความที่รักในอาชีพครูมากกว่าจึงตัดสินใจละทิ้งหน้าที่ของผู้สืบทอดชั่วคราวและไปเป็นครูคณิตศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง แต่ดันเคราะห์ซ้ำกรรมซัดได้ไปเป็นครูประจำชั้นของห้อง 3D ห้องที่รวบรวมเด็กผลการเรียนตกต่ำที่สุดในโรงเรียนไว้ ซึ่งยังกุมิ ต้องไปคอยช่วยเหลือเหล่านักเรียน พร้อมทั้งเติบโตไปพร้อมเด็กๆที่เป็นลูกศิษย์ของเธออีกด้วย
 
ย้อนอดีต

เรื่องนี้คาดว่าคงเป็นเรื่องในดวงใจของใครหลายๆคน เพราะเป็นซีรีย์อมตะแบบญี่ปุ่นๆ อันเกี่ยวกับชีวิตวัยเรียนและความสนุกสนานตามแบบฉบับเด็กม.ปลาย แถมยังมีปัญหามากมายให้ได้ฝ่าฟัน แม้เนื้อเรื่องจะไม่เป๊ะๆแบบเรื่องอื่น แต่ดูเอาฮาแบบมังงะได้เป็นอย่างดี แถมยังได้ จุน มัตซึโมโต้ แห่งอาราชิ ผู้ที่กำลังเปรี้ยงปร้างสุดๆในยุคนั้นมาเล่นเป็นหัวหน้าแก๊งห้อง 3D ให้ ร่วมด้วยดาราหน้าใหม่อีกหลายคน แถมยังได้สาวสวยเฉี่ยวอย่าง ยุกิเอะ นากาม่า มาเป็นยังกุมิให้ แบบเข้าขากันสุดๆ ปัจจุบันก๊วนนักแสดงในเรื่องนี้ได้เป็นดาราดังไปหลายคนแล้ว ทั้ง ชุน โองูริ ฮิโรกิ นาริมิยะ ฯลฯ
 
Soundtrack
 
V6 - Feel Your Breeze  โห..ใครไม่รู้จักเพลงนี้มั่งเนี่ย? เพลงนี้ดังมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ในตอนที่ซีรีย์เรื่องนี้ฉาย มั่นใจว่าคอซีรีย์ญี่ปุ่นเกินล้านคนร้องเพลงนี้ได้ทั้งเพลง กร๊ากกกก V6 คือวงบอยแบนด์ระดับตำนานอีกวงที่โด่งดังเป็นอย่างมากในยุคนั้น เป็นพวกยุคก่อตั้งก่อน จูเนียร์อีกใช่มะในยุคนั้น จุดนี้ไม่แน่ใจนะ แต่รู้ว่านาน ตอน V6 เล่นคอนเสิร์ต และพวกเด็กๆจูเนียร์ยังละอ่อนน้อยกันอยู่เลยอตอนนั้น
 
 
 
 
 
 
4.ลูกสาวเจ้าพ่อขอเป็นครู 2 (2005)
 
Gokusen 2
ประเภท : ฮา – คึก – หึกเหิม
 
ด้วยเรตติ้งที่ถล่มทลาย และบรรดานักแสดงดังเป็นพลุแตก ภาค 2 จึงตามมาติดๆ แต่เปลี่ยนตัวนักแสดงห้อง 3D ทั้งหมด (แอบมีหน้าเดิมๆโผล่มาบ้าง) โดยนักแสดงหลักอย่าง ยูกิเอะ ยังคงมารับบทเป็นครูประจำชั้นเหมือนเดิม แต่คราวนี้พวกห้อง 3D ชุดใหม่มาร้ายกว่าเดิม และ ปัญหาเยอะกว่าเดิม (แต่ยังคงพลอตเดิม)
 
ย้อนอดีต
 
ทายสิภาคนี้ใครเจิดมาเลยเชียววววว? แอร๊ย ก็ท่านจินน่ะสิ!  หลังจากที่ มัตซึจุนจากอาราชิโผล่มาในภาคที่แล้ว ในภาคนี้เพื่อไม่ให้แฟนๆผิดหวัง ทีมผู้สร้างเลยนำเอานักแสดงดาวรุ่งมาเพียบ พร้อมดึง 2 หนุ่มหล่ออออว์ผู้ซึ่งกำลังฮอตมากขณะนั้นมาเป็นตัวเอกทั้ง 2 คน ได้แก่ คาเมะนิชิ คาซึยะ และ อาคานิชิ จิน จาก Junior มา (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด) บอกตามตรงว่าแค่เห็นหน้าจินก้เปิดทีวีรอแล้ว ดูไม่ดูอีกเรื่อง หนุกๆไม่หนุกค่อยว่ากัน กร๊ากกกกก จินเหวี่ยงมากอะไรมากในเรื่องนี้ แต่คาเมะก็ยังมาในสไตล์เดิม ซึ่งน่าแปลกมากๆสำหรับดารานักร้องญี่ปุ่นพวกนี้ ที่ไม่ว่าจะกลับมาในบทเดิมกี่รอบก็ดูไม่น่าเบื่อ (หรือเราคิดไปเองคนเดียว) ภาค 2 เป็นภาคที่มีเรตติ้งสูงที่สุดจากทั้งหมด 3 ภาค  เรื่องนี้ดาราสมทบหลายคนได้แจ้งเกิดในวงการละครเช่นกัน ทั้ง โคะอิเคะ เทปเป , โมโคมิชิ ฮายามิ
 
Soundtrack
 
จริงๆเพลงประกอบหลักของภาคนี้น่าจะเป็น No more cry ที่เป็นเพลงเริ่มและตอนจบมากกว่า แต่ถูกใจเพลง Kizuna มากเลย ก็คาเมะร้องดีเสียขนาดนั้น อารมณ์ก็ส่งซะขนาดนี้ เป็นอีกเพลงที่โด่งดังเป็นพลุแตกเช่นกัน (คาเมะร้องเพลงนี้ดีจริงๆนะ) ชั้นเห็นเงาของ ฮิเดคากิ ทาคิซาว่าในตัวเธอออออว์ จากเพลงนี้! ว่าแต่จินไปไหน? ฮ่าๆๆ  Kizuna – Kamenichi katsuya
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5.นายซ่าส์ ท้าเด็กแนว (2005)
 
Dragon Sakura
(เกาหลีนำไปรีเมคใหม่ในชื่อเรื่อง Master of Study)
ประเภท : ฮา คึก ฮึกเหิม
 
นายซ่าส์ท้าเด็กแนว คือเรื่องราวของทนายหนุ่มมาดเข้ม ที่ต้องมาสอนนักเรียนในชั้นเด็กห่วย เพื่อกอบกู้โรงเรียนให้พ้นจากภาวะล้มละลาย เรื่องนี้ไม่ได้สนุกเว่อร์หรือมีจุดเด่นชัดเจนแบบเรื่องอื่นๆ แต่เนื้อหาค่อนข้างโอเคกับแนวเดิมๆของซีรีย์ครูนักเรียนที่ครุพยายามช่วยเด็กจากปัญหาต่างๆ และสอนให้พวกเขาเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ทีดีในชีวิตจริง
 
ย้อนอดีต

เรื่องนี้จะว่าไปคลับคล้ายกับ GTO นะแต่บทอ่อนกว่ามาก แต่เนื้อหาต่างๆก็สนุกและมีสเน่ห์แบบญี่ปุ่นๆ คือ แฝงแง่คิด และไดอะลอคโดนๆ เรื่องนี้ได้ ฮิโรชิ อาเบะ ดาราหนุ่มาดเข้มมารับบททนายหนุ่ม และฝั่งนักเรียนได้ทั้ง ยามะพี เทปเป นากาโอะ(ที่ชอบแสดงเป็นเพื่อนพระเอกตลอด) งักกี้ (ที่ตอนนั้นยังไก่กาอาราเล่อยู่) มาแจ้งเกิด 
 
Soundtrack

Melody – Realize  ตอนฟังเพลงนี้ครั้งแรกรู้สึกว่า คนร้องเสียงดีมากๆ เสียงเพราะมากกกกกกกกอ่ะ แต่คือบอกตรงๆ ไม่รู้จักมาก่อนเลย TT รู้แค่ว่าเพลงนี้เพราะดีแต่จริงๆมีอีกเพลงที่พีจังร้องด้วย คือเพลง Colorful ก็ดีนะเพลงนี้ (ก็ดี แต่ยังไม่เคยเอาออกไปจากโทรศัพท์เลย ฮ่าๆ)
 
 
 
 
 
 
 
 
6.บันทึกน้ำตา 1 ลิตร (2005)
 
One Litre of Tears
1 Litre no Namida
ประเภท : ดราม่าน้ำตาแตก